Yoshitaka Amano

Yoshitaka Amano

Dromen :

"De zichtbare wereld is een hersenschim, de werkelijkheid ligt in de nachtelijke dromen" (Edogawa Rampo)

De Japanse kunstenaar Yoshitaka Amano zag het levenslicht in Shizuoka in 1952. Zijn carrière begint hij bij Tatsunoko, één van die grote Japanse droomfabrieken, waar hij tien jaar zal blijven. Hij zal er o.m.Gatchaman (dat we kennen als Battle of the Planets 1) en de langlopende reeks Time Bokan creëren. Tijdens deze periode werkt hij samen met, of leert de stiel van een uitzonderlijke generatie kunstenaars, die de Japanse animatiefilm tot een begrip zullen maken : Mamoru Oshii, Akemi Takada e.a. Zij zijn verantwoordelijk voor het feit dat vandaag miljoenen mensen Japan aanzien als een mekka.

Tijdens zijn bezigheden bij Tatsunoko groeit zijn interesse voor de westerse kunst, in het bijzonder de Amerikaanse popcultuur, de strips van Neal Adams, de psychedelische werken van Rick Griffin en de pop art van Peter Max. Daarenboven vergen zijn drukke beroepsactiviteiten ook inzicht in de eeuwenoude Japanse ukiyo-e en de westerse Art Nouveau kunstvormen. Door zijn kennis en inzicht laat hij zich steeds vaker opmerken en verlegt hij zijn actieterrein naar het illustreren van boeken.

Vanaf 1982 tekent hij andermans' ideeën. Personnages als Vampire Hunter D, Guin Saga, Chimera of Moju, die door grootmeesters van de Japanse strip als resp. Hideyuki Kikuchi, Kaoru Kurimoto, Baku Yumemakura of Edogawa Rampo werden gecreëerd, gaf Amano wat meer ruggengraat of diepte. Maar ook westerse corifeeën als Michael Moorcock vertrouwden hem reeksen toe als Elric of Melniboné. Of je zag zijn werk in het libretto van Wagneropera's als Tristan und Isolde of Der Fliegende Holländer.

Amano weet een heel eigen stijl te ontwikkelen, die gebaseerd lijkt op een zeer modern surrealisme, in combinatie met aloude technieken. Altijd en overal is er die zeer sterke wil om zijn diepste ik te uiten : zijn dromen en zijn visie.

In de loop van de jaren '90 ontstond, in samenspraak met Squaresoft, de saga van Final Fantasy. Zijn visie rond een steeds verder uitdeinend universum werd door een legertje ingenieurs en informatici uitgewerkt voor de verschillende consoles, waarop dit spel nog altijd draait.

Amano valt niet onder één hoedje te vangen. Hoe meer zijn lijnenspel versobert, hoe vaker ze zullen omgezet worden in drie dimensies. Zo staat hij ook in voor het ontwerp van glasramen en juwelen of voor de scenografie van dans- en theaterproducties.

Eind jaren '90 begint hij een atelier in New York. Hij werkt er samen met tekenaars van Marvel DC Comics en bedenkt de mythologie van superhelden als Wolverine of The Sandman (in The Dream Hunters). Dankzij zijn Amerikaanse entourage vindt Amano ingang in de hedendaagse kunstwereld van de 21ste eeuw.

Als pleitbezorger voor de allesomvattende kunst bedenkt Amano de personnages Hero Eve en Zan. Beide zijn verbonden via een zwarte panter, die de verschillende periodes en continenten overbrugt, en die zowel in de pure illustratie als in de strip, het beeldhouwwerk, de videokunst, de 3D-film, de computer graphics of het event voorkomt.

Op het toppunt van zijn kunnen opent Amano zijn eigen studio, Deva Loka ("waar de goden elkaar ontmoeten"). Hier moeten 3D-films en multimediaprojecten ontstaan, die hem in staat moeten stellen zijn vluchtige droombeelden vorm te geven.