De eerste verdieping

Het intieme salon van de Autrique familie is een bibliotheek geworden.

De bezoeker kan er aan tafel gaan zitten en er verschillende grote boeken bekijken die in meerdere talen de metamorfoses van het huis tonen.

Op een van de muren is een groot kader aangebracht dat regelmatig in een beeldscherm verandert. Het gaat om een korte geluidsfilm, maar zonder stemmen, die beelden van het Autrique-huis vermengt met beelden van Brussel aan het begin van de eeuw en met beelden van de talloze werken die het aanzicht van de stad zo door elkaar hebben geschud. We vangen echo’s op van de oorlogen, de modernistische koorts, de Wereldtentoonstelling van ’58, de sloop van het Volkshuis ... We bespeuren ook beelden van de stad Brüsel, die spiegel van Brussel die nog meer overhoop gehaald is ...

Daarnaast bevindt zich de slaapkamer die grotendeels wordt ingenomen door een tweepersoonsbed, waar we het silhouet van een slapende man ontdekken. De kamer suggereert de herinnering aan voorbije nachten en toont op metaforische wijze de wereld tussen slapen en waken ...

Achteraan, de badkamer

De kamer is niet toegankelijk. Maar de bezoeker kan er een blik in werpen via de deur die op een kier staat. We ontwaren een badkuip en het silhouet van een jonge vrouw...